Biblioteca de Zalaeta

O martes 28 de Abril, na primeira sesión da tarde, alumnos 1º ESO-B, de 3º de ESO, 4º A e 4ºB, tiveron un encontro co escritor Raúl Vacas, do que previamente leron e traballaron co seu libro Consumir preferentemente. A charla foi moi amena, tentando facer comprender ao alumnado que calquera tipo de elemento se pode constituír en materia poética e convidándoo a que se animasen a escribir facendo chegar a poesía á cotidianidade.
Na segunda sesión da tarde, un número máis reducido de alumnos, 29 en total, participaron co escritor nun taller de poesía. Como se se tratase dun mago, comezou a sacar obxectos do seu maletín, como un bingo, para escribir poemas sobre algo tan teoricamente antipoético como unha cebola. Despois, pediulles que cambiasen a palabra cebola, por outras, e os resultados foron asombrosos. Poderíase dicir que entre o alumnado participante do taller había boa madeira de poetas na liña proposta por Raúl Vacas.

Celebrouse o Día Internacional do Libro

• Cartel do acto

Como acto simbólico desta conmemoración, a 5.ª hora, en todos os grupos e niveis do centro, o profesor correspondente levou un libro á aula que comezou a ler en alto,
para despois ir lendo fragmentos consecutivos o resto do alumnado até completar os 50 minutos.

• Vida e obra
• Fotos do acto

O 21 de Abril, ás 4:20 da tarde, o alumnado de 4º de ESO tivo un encontro no Salón de Actos co escritor Fran Alonso, de quen leron e traballaron previamente a súa antoloxía da poesía galega Poetízate.

As bruxas

de Roald Dahl. Hai película (La maldición de las brujas).
As Bruxas de Roald Dahl narra a historia dun rapaz e a súa avoa que se enfrontan á terrible Asociación de Bruxas de Inglaterra, mentres estas, baixo a aparencia de mulleres correntes celebran a súa convención anual nun hotel. Ninguén cre nas bruxas, pero haber hainas. E estas das que fala Roald Dahl posuén podeorosísimos nenicidas. Os nenos para unha bruxa son sucios e fedorentos, o inimigo que hai que exterminar. E non son esas vellas feísimas de voz renxente, traxes negros, sombreiros picudos e vasoiras aerodinámicas. Non. Aquí fálase das bruxas verdadeiras, das que fan traballos normais, levan unha vida normal e adoitan levar luvas porque, na realidade, teñen gadoupas por mans, pés cadrados sen dedas, e utilizan caramelos e chocolates como engado para destruír nenos.As bruxas é un libro onde o lector atopará moito humor e disfrutará coa maneira sinxela e trepidante coa que o autor mantén a súa atención. Unha historia contada en frases curtas e secuencias claras onde a acción, de golpe, envolve todo o discurso narrativo. Unha voráxine de situacións, de anécdotas, de aventuras que non dan tregua ao lector até o seu remate.

Charlie e a fábrica de chocolate

de Roald Dahl

Clásico da literatura infantil en lingua inglesa do século XX, algúns describírono como un libro de ciencia ficción para nenos. A narración mantén un ritmo tan vertixinoso que fai que sexa un dos libros de Dahl máis aceptado e recoñecido polos seus lectores.
A aventura é vivida por cinco nenos que representan algúns dos estereotipos infantís máis comúns: o guloso (un neno obeso que só vive para comer), o caprichoso (unha nena cuxos pais lle conceden todo aquilo que se lle antolla) , o alienado (un rapaz obsesionado coa televisión), a maniática (unha nena cuxo obxectivo na vida é bater o record de mascar chicle) e por último o neno ideal e por suposto, o protagonista: Charlie, con múltiples virtudes, discreto, cariñoso, solidario, encantador e, a diferenza dos outros rapaces, pobre de solemnidade.
Cando se publicou a novela orixinal foi acusada de racista polo trato escravista que Dahl daba aos Oompa Loompas. En sucesivas edicións (a partir de 1973), estes personaxes pasaron de ser pigmeos africanos a hippies ananos. As súas orixes foron cambiadas de África á ficticia Loompaland.
A historia xa mereceu duas adaptacións para o cinema, Willy Wonka & the Chocolate Factory de Mel Stuart, con Gene Wilder, en 1971 e Charlie and the Chocolate Factory de Tim Burton, con Johnny Depp, en 2005. Roald Dahl escribiu unha secuela en 1972, Charlie e o grande ascensor de cristal (Charlie and the Great Glass Elevator).

Made in Galiza

de Séchu Sende.
Con espírito rebelde e unha imaxinación literaria desbordante, Séchu Sende entra no tema da lingua no seu libro Made in Galiza. A lingua como o produto máis rico e mellor elaborado da Galiza, a lingua como creación, non como corsé, a lingua como espazo de comunicación no que todos interveñen e todas teñen algo que dicir. Este libro de relatos, escrito desde a máis absoluta falta de prexuízos, revira as situacións, dálle a volta aos problemas e encara a situación da lingua galega coa liberdade que lle outorga o humor e un pulo narrativo extraordinariamente orixinal.
Neste libro de relatos interioriza e fai súa a situación do galego como lingua en permanente conflito. Historias orixinais, que non se deteñen ante os tópicos lingüísticos e literarios, que lles dan a volta, que os reviran, para facer das supostas debilidades as grandezas e a forza dun proxecto literario que quere intervir na realidade, que se compromete e esixe que o lector se comprometa pero que o fai coas armas do humor, a imaxinación e a literatura viva, directa, concibida como liberdade das lectoras, dos lectores, e do escritor.
A narración como espazo lúdico, o xogo como transgresión e método para implicarse na realidade. Séchu Sende refuga a literatura como escape, todo o contrario, volve a ela desde a liberdade para propoñer cambiar a realidade. Contraditorio, inocente, emocionante, creativo, rebelde: un libro Made in Galiza.
De obra “curiosa” con relatos de xeito humorístico que presentan a situación do conflito lingüístico na comunidade autónoma. Séchu Sende defende a súa obra destacando dela que “é un libro curioso porque trato un tema social pero ao mesmo tempo introduzo elementos máxicos. Escribino para satisfacerme a min mesmo e para que fose un libro compartido”.  En Made in Galiza, Sende emprega a retranca para presentar os problemas do galego como lingua e convidar aos castelán-falantes a que “consideren o achegarse á lingua desde outra perspectiva para enriquecerse cultural e persoalmente”.  “Galiza é unha fábrica de palabras e non podemos rexeitar o noso produto, o galego, porque é a nosa etiqueta máis orixinal e máis valiosa que nos fai únicos como pobo”.

O perfume

de Patrick Süskind

É un libro en que mostra a ambición do home e o interese cara ao externo. O protagonista é un ser paixonal que se deixa levar polas cousas materiais e bonitas, enlouquece e adora o estético.
O autor utiliza unha expresión realmente dura, descrición do entorno, descrición dos aromas… permítenos percibir todos os aromas que se describen na novela, até os que nos eran descoñecidos, e sentir o mesmo noxo e repugnancia que sentía Jean Baptiste Grenouille. É capaz de facernos imaxinar onde está Grenouille sentado, de facernos sentir o mesmo que sentía el, de facernos ulir o que só el podía percibir, de facernos percorrer as rúas de París sen necesidade de viaxar no espazo, tan só coa imaxinación.
Cando algún dos nosos sentidos se altera, percibimos o mundo dun modo diferente, o que precisamente ocorre co protagonista da obra, quen ten un olfato extraordinariamente desenvolvido. Ten un don excepcional para recoñecer e memorizar os cheiros, carece de moral, ética e conciencia. Só posúe un obxectivo, o propósito concreto da súa vida: crear o perfume perfecto e para iso todo é válido, mesmo o crime. Non lle importa absolutamente nada do mundo exterior, vive nun mundo rodeado de cheiros en que o seu único obxectivo ou propósito é obter o perfume perfecto, aínda infrinxindo algunha lei. O seu corazón non sente emoción ningunha. É un amante da brutalidade, da incontinencia e dos vicios.

O perfume

de Patrick Süskind

É un libro en que mostra a ambición do home e o interese cara ao externo. O protagonista é un ser paixonal que se deixa levar polas cousas materiais e bonitas, enlouquece e adora o estético.
O autor utiliza unha expresión realmente dura, descrición do entorno, descrición dos aromas… permítenos percibir todos os aromas que se describen na novela, até os que nos eran descoñecidos, e sentir o mesmo noxo e repugnancia que sentía Jean Baptiste Grenouille. É capaz de facernos imaxinar onde está Grenouille sentado, de facernos sentir o mesmo que sentía el, de facernos ulir o que só el podía percibir, de facernos percorrer as rúas de París sen necesidade de viaxar no espazo, tan só coa imaxinación.
Cando algún dos nosos sentidos se altera, percibimos o mundo dun modo diferente, o que precisamente ocorre co protagonista da obra, quen ten un olfato extraordinariamente desenvolvido. Ten un don excepcional para recoñecer e memorizar os cheiros, carece de moral, ética e conciencia. Só posúe un obxectivo, o propósito concreto da súa vida: crear o perfume perfecto e para iso todo é válido, mesmo o crime. Non lle importa absolutamente nada do mundo exterior, vive nun mundo rodeado de cheiros en que o seu único obxectivo ou propósito é obter o perfume perfecto, aínda infrinxindo algunha lei. O seu corazón non sente emoción ningunha. É un amante da brutalidade, da incontinencia e dos vicios.

Orgullo e prexuízo

de Jane Austen

É a súa novela máis famosa, publicada por primeira vez (1813) como obra anónima. É unha das primeiras comedias románticas na historia da novela e a súa primeira frase é unha das máis famosas na Literatura inglesa: It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife. (É una verdade universalmente coñecida que todo home solteiro, posuidor dunha gran fortuna, necesita buscar esposa).
É unha novela de desenvolvemento ou educación persoal, en que as dúas figuras principais, Elizabeth Bennet e Fitzwilliam Darcy, cada un á súa maneira e, non obstante, de forma moi parecida, deben madurar para superar algunhas crises e aprender dos seus erros para poder encarar o futuro en común, superando o orgullo de clase de Darcy e os prexuízos de Elizabeth cara a el.
O principal logro de Jane Austen é transmitir unha perfecta imaxe da sociedade británica no cambio de século, por baixo das aparencias e dos prexuízos. Describe de maneira poética, intelixente e irónica as vidas das xoves e a sociedade na campiña inglesa do século XVIII, a través dunha minuciosa caracterización psicolóxica e de comportamento dos personaxes. O tema dunha historia amorosa con final feliz, o tratamento que lle dá e as expectativas do lector actual respecto á literatura aseguran aínda unha grande atención a esta novela de hai dous séculos.